W zachwyceniu przystajesz, nie poznajesz siebie, Dreszcz zdumienia przez myśli błyskawicą przebiegł, Nie trzeba było błądzić przez inne wymiary, Wystarczyło włożyć różowe okulary...

Choć otrząśniecie kwiaty barwnych mitów, Choć rozproszycie legendowy mrok, Choć mgłę urojeń zedrzecie z błękitów, Ludziom niebiańskich nie zbraknie zachwytów, Lecz dalej sięgnie ich wzrok.

Kwiaty są pięknymi słowami i hieroglifami natury, którymi daje nam ona poznać, jak bardzo nas kocha. Autor: Johann Wolfgang von Goethe