W mro­ku no­cy pow­stają naj­bar­dziej am­bitne pla­ny, su­rowe pos­ta­nowienia, rodzą się myśli tak głębo­kie, że nieje­den poeta by się ich nie pow­stydził. Szko­da, że nad ra­nem wszys­tko prys­ka jak myd­la­na bańka... A Życie jak się toczyło - tak się toczy...