Fale rozbijają się o brzeg, ludzie rozbijają się o nic...

Gdyby tak można było... Płynąć na białej fali. Sterować żywioł myślami. Płynąć na fali doznania. Dwa brzegi z sobą zespalać. Tęsknotę całą wypłakać.

Szczęście jest jak fa­la... Im większa jest w przypływie, tym więcej jej odpłynie.

Plaża, dzika plaża, morze dookoła... Z wysokiego brzegu wieczór mewy woła... Twarz przy twarzy, dłonie w dłoniach... Przytuleni, zamyśleni, zakochani idą brzegiem ku jesieni.

Ta piana wygląda trochę jak mleko :)