Tam tu­bylców byc królewną Lub sza­manką ,wszys­tko jed­no Miec spódnicę z mor­skiej tra­wy I muszel­ki do za­bawy Lecz czy wszys­tko bym zro­biła Gdy­bym na tej wys­pie była Troszkę bym się pokąpała I do do­mu wra­cac chciała W myślach wyspę od­wie­dziłam Choc czas cały w do­mu byłam A gdy zechcę jeszcze raz Ruszę w podróż lecz do księżyca i gwiazd.

Srebrne pole, Srebrna droga. Nad polami Wisi rogal. Błyska rogal Nocną porą… Wkoło czuwa Gwiazdek sporo. Jasny dzień, Gdy ze snu wstanie, Zje rogalik Na śniadanie.

Przyjdź do mnie choć na chwilkę, spójrz na gwiazdy Świecą jaśniej, gdy mówimy w Esperanto

Śpij kochanie zamknij oczy już za oknem powóz nocy czeka na Twój błogi sen I zabierze Cię z westchnieniem do krainy księżyca i gwiazd gdzie marzenie Twoje śpi

Popularność jest jak Księżyc. Jeśli się nie powiększa, to się zmniejsza. /J. Gronert/

Chwytaj każdy dzień, każdej chwili cień, bo zniknie i uleci niczym księżyca bladego sen..

Patrz księżyc świeci sam dziś na niebie. Wiesz on świeci tylko dla Ciebie.

Raz je­den, proszę, do kie­sze­ni głębo­ko scho­waj przeszłość. Uśmie­chnij się do gwiazd, puść oko księżyco­wi i zacznij żyć jak gdy­by nig­dy nic.