Cza­sem wiatr roz­my­wa pejzaże marzeń.

Chciałeś Panie bym wypłynął, na głębokie życia morze Wiary mojej wypróbować chciałeś moc Popatrz wicher już się zrywa, burza grzechów rozszalała Czy nie widzisz, że ja tonę, że jest noc?

Lu­bię wiatr, bo przy­wołuje echo wspom­nień. Tych miłych, przy­jem­nych i war­tych zapamiętania.

A gdy­by tak przez chwi­le nie myśleć, dać po­nieść się wiatru.. Chwy­cić go za warkocz i płynąć.. Cieka­we gdzie by nas po­wiało..