Chwila... Że mija? I cóż, że przemija? Od tego chwila, by minęła. Zaledwo moja, już niczyja, jak chmur znikome arcydzieła. Chociaż się wszystko wiecznie zmienia i chwila chwili nie pamięta. Zawsze w jeziorach na przemiany kąpią się gwiazdy i dziewczęta.

Czy wiosenny poranek Słoneczkiem powita? Czy też niebo Chmurami zawita?