A lato, jest od tego, by zbłękitniało niebo, ciepło płynęło falami, noc darzyła całusami, rzeki leniwie pluskały, oczy radością tryskały, by tańczyć z melodią lasu, nie narzekając na brak czasu, po łąkach świerszcze gonić, marzenia najśmielsze dogonić, by smutkiem zbytnio nie wiało... a dobry los kroczył śmiało. /M. Polak/