Kołysanka noworoczna Jakżeś niestały - w niekochaniu. Jakże niemiłość twoja - krucha, ileż powitań - w pożegnaniu, jak dobrze słyszysz, gdy nie słuchasz. "Zaśnijże, zaśnij, pora późna" - nagli serdeczny diabeł stróż... Tym się od innych on odróżnia, że dźwiga w pysku bukiet róż... Z wolna opadasz na posłanie, noc już nadchodzi z niedaleka, tak zasypiają ci, kochanie, co dobrze wiedzą, że ktoś czeka.

Bukiet – miejsce, gdzie kwiaty obejmują się dobrowolnie. /Valeriu Butulescu/