Rano, gdy wstało słońce, obudził się kruk śpiący na czubku wysokiego drzewa i zatrzepotał skrzydłami. Zauważył skulo­nego i zziębniętego kotka i zakrakał:Kra, kra, wiem kim jesteś!Jesteś małym kotkiem, głuptaskiem.Kra, kra - zakrakał kruk. - Chodź za mną, kotku .I pofrunął. Kotek biegł za nim. Wydostali się z lasu i weszli na drogę.

I biały kruk może mieć pop­la­mione skrzydła... (Z Neta)