W cha­cie tej ciem­nej, opuszczo­nej zeb­rały się raz wiel­kie sławy, by do wie­czerzy za­siąść won­nej i żeby zażyć ciut za­bawy. Oto widzi­my - Ju­liusz Ce­zar, dowódca wiel­ki i za­ciekły. Wciąż jest w nim moc i daw­ny żar, choć go szty­lety druhów siekły. Za nim dos­tojnym kro­kiem idzie Don Kicho­te z Man­chy - ry­cerz dum­ny. I je­go doświad­czyło życie, twarz je­go zdo­bi mars pochmur­ny.

Miejsce na relaks...