Daj odejść ludziom, którzy przychodzą tylko po to, by narzekać, opowiadać o problemach, smutnych historiach, strachu oraz osądzaniu innych. Jeżeli ktoś poszukuje naczynia na wyrzucenie swoich brudów, postaraj się, aby nie był to Twój umysł. -Dalajlama

Sfrustrowanym rodzicom zdarza się ,przelewać swoje emocje na dzieci. Obwiniają je o rzeczy, które nigdy nie zrobiły i z którymi, nie mają nic wspólnego. To sprawia, że dziecko traci swoje ,poczucie własnej wartości ,oraz w dorosłym życiu ponoszą odpowiedzialność ,za problemy i błędy innych.

Dzieci, nad którymi, nikt nie ma żadnej kontroli, nie znają pewnych granic i zasad. Sprawia to, że nie mają świadomości, o konsekwencjach swoich działań. Podarowanie możliwości poznawania świata, jest bardzo dobrym krokiem, ale we wszystkim powinna mieć miejsce pewna kontrola, która nauczy dziecko pewnych zasad. Dzięki temu mogą prawidłowo się, rozwijać – w zgodzie z rówieśnikami i otaczającym ich światem.

I nie bądź, obojetny. Na jego miłość, potrzeby, na jego agresję, z którą sam sobie jeszcze nie radzi, na jego smutek. Nie bądź obojętny ,na wszystkie emocje dziecka, do których, ma takie samo prawo jak my .

Jeśli jesteś mężczyzną, świeć przykładem. Bądź ojcem obecnym, pokaż, że wychowywanie dzieci to praca obojga, a nie samej mamy. A przede wszystkim, traktuj swoją partnerkę z szacunkiem.

W naszej kulturze matki, wciąż jeszcze mają tendencję, do podsuwania swoim synom posiłków pod nos, do sprzątania po nich i … wiecznego usprawiedliwiania. To córki, pomagają w domowych obowiązkach. Jeśli nie nauczysz swojego syna, że on również ponosi odpowiedzialność, za wspólny dom, nie dziw się, kiedy wyrośnie na beznadziejnego partnera.

Niezależnie od tego, czy pracujesz poza domem, czy w domu, twoi synowie muszą szanować czas, przeznaczony na wykonywanie twoich obowiązki i czas, który poświęcasz samej sobie.

W Japonii też mają śmingus-dingus? :P