Na nocnym niebie piękny granat a na granacie mrugają gwiazdy, taka sceneria wszystkim jest znana, Wszechświat wydaje "Prawo Jazdy" Chodzi też Księżyc po firmamencie, znaczy swą drogą ozdobne wzory, czasem i Luna jest na zakręcie, prawo Kosmosu wyznacza tory. Nasz satelita nie może zasnąć, kiedy my wszyscy w łóżku leżymy. A jeśli u nas już gwiazdy gasną, on wizytuje inne krainy. A kiedy w Pełni świeci swym blaskiem, rozświetla mroki siostrzyczki nocy, od gwiazdek zbiera wtedy oklaski, potężnym Magom użycza mocy. Przez dni czternaście potem maleje, chudnie i chudnie i całkiem znika, On zakpił sobie i z nas się śmieje a w Australii wtedy pomyka... Lecz magia Nowiu działa na nas bardziej niż byśmy mieli Pełnię, charyzmatycznym jest nazwany kiedy nie widać go zupełnie. Księżyc latarnią naszej Ziemi i władcą Nocy nazywany, srebrnym blaskiem rozświetla cienie, zagląda w oczy zakochanym. - Bernadyna Łuczaj / z sieci/

Obłoki, co z ziemi wstają I płyną w słońca blask złoty, Ach, one mi się być zdają Skrzydłami mojej tęsknoty. Te białe skrzydła powiewne Często nad ziemią obwisną, Łzy po nich spływają rzewne, Czasem i tęczą zabłysną. Gwiazdy, co krążą w przestrzeniach Po drogach nieskończoności, Są one dla mnie w marzeniach Oczami mojej miłości. /A.Asnyk/

Księżyc - on to ma wie­czną tremę. Co noc widząc ga­piów, gdy błyszczy na niebie...