Cza­sem nie ro­zumiem sam siebie, a su­mienie, nie poz­wa­la zasnąć. Jest już czwar­ta w no­cy, a ja da­lej tańczę w ciemnym lesie z kar­tką. Dzięki niej uda­je mi się przet­rwać ciężkie chwilę, one są jak bez­kres.

I na zgliszczach znów tańczy­my Ta­niec Anioła Zagłady W ska­le świata wyrzeźbi­my Pom­nik Śmier­ci, Bólu, Zdra­dy

Zwolnij swoje tempo,nie tańcz za szybko,bo życie jest zbyt krótkie a muzyka nie trwa wiecznie.