Jeśli zmusisz dziecko, do zrobienia czegoś dobrego dla kogoś, zrobi to niedbale i bez przekonania. Jeśli natomiast pozwolisz mu, zadecydować kiedy i jaką formę pomocy wybierze, zrobi to z ochotą i olbrzymim zaangażowaniem.

Dopiero, gdy rodzą się twoje dzieci, zaczynasz patrzeć ,na swoich rodziców zupełnie inaczej… i rozumieć.

Twoje dzieci też najczęściej, zajadałyby się kolorowymi M&M-sami, spędzały kilka godzin dziennie ,przed telewizorem ,lub komputerem, na obiad jadały codziennie pizzę, a lekcje odrabiały ,późnym wieczorem.

Dwoisz się i troisz, żeby podać twojemu dziecku ,pełnowartościowe posiłki. I pilnujesz każdego kęsa, a denerwujesz tak samo ,jak twoi rodzice widząc ,napchane policzki i gniewną minę.

Dziś z drżeniem serca patrzysz ,na swoje dzieci występujące, w szkolnych jasełkach, szlochasz po kryjomu ,przeglądając ich zdjęcia ,z okresu niemowlęctwa.

Rozumiesz już sens słowa: „jak oni szybko rosną” i często myślisz o tym, że niektóre chwile ,chciałoby się zatrzymać na dłużej. Że twoja córka całkiem niedługo ,zacznie dorastać, mieć swoje tajemnic i swój świat. Że twój syn się, usamodzielni i w końcu zacznie być w domu ,jedynie gościem.