Życie, zatacza koło. Powoli wchodzimy w role, w których chcąc, lub nie chcąc ,powielamy zachowania naszych rodziców. I może właśnie dzięki temu, dopiero gdy rodzą nam się dzieci, jesteśmy w stanie się z rodzicami ,lepiej zrozumieć, a nawet czasem i pojednać po latach.

Myślę , że dziecko też jest ćwiczone, od wczesnych lat po to ,żeby osiągnąć w dorosłości dobry wynik, tak też bywa ze zwierzętami , tylko zależy jaką metodą ,osiąga się dany cel.

Kiedy twoje dziecko cierpi, gdy choruje, a ty chciałabyś, zabrać do niego to wszystko. Mówisz: „niech ono już odpocznie, niech ja pocierpię”.

Zmienia się dziecko, stawiając tobie coraz to nowe wyzwania, zmieniasz się ty pod wpływem wszystkiego, co wokół się dzieje. Podążacie wspólnie ,równoległymi drogami, a jednak każde swoją własną.

Dziecko, które nie zazna, dzieciństwa i miłości matki, bo odbieracie mu prawo ,do istnienia.

Smutne i bolesne dziecka , a demon się cieszy .

pewnie na wakacje jadą