To nie musi być nic wielkiego: serdeczny gest, ciepły uśmiech, dobre słowo. Coś - co daje nam siłę, by chcieć żyć.

Wielka radość i uśmiech mnie rozpiera, coś mi w sercu gra i śpiewa. Żyję przecież tu i teraz, cóż do szczęścia mi potrzeba.

On mnie obdarzył pokojem, duszę nieczułą poruszył, miłość, uśmiech i radość dał swoją, i w serce nadzieję mi wlał.

Nie ma za trudnych spraw, nie ma zbyt błahych też dla Ciebie... Panie. Ty przecież wszystko wiesz. Każdą potrzebę znasz. Słyszysz mój śmiech i płacz. Dla Ciebie Panie to przecież ważne jest.

Co jeszcze można zro­bić przez 60 se­kund? Uśmie­chnąć się. Po­dać dłoń. Rzu­cić krótkie "cześć" wpa­dając do do­mu, po szko­le.

Więc uśmiech trzeba mnożyć tam, gdzie się tylko da, to proste jest i łatwe, jak dwa razy dwa.

Śmiech, sen i nadzieja - to trzy rzeczy nam dane po to, aby osłodzić przykrości życia.

Tak łat­wo śmiać się z in­nych, nie widząc włas­nych wad.