A cza­sem wys­tar­czy spoj­rzeć w oczy człowieko­wi, by wie­dzieć, że owe­go zaufa­nia u nas nie zdobędzie. Nag­le wokół nas tworzy się ba­riera wiel­ka niczym Mount Eve­rest, której ta oso­ba nie zdoła zdobyć.

Aniołki z nieba, Sypią nam runem; Już cała gleba, Śpi pod całunem. Rzeki, strumienie, Lód w więzach trzyma! Próżne złudzenie: Ach! to już zima!

Ładne i ujmujące....