Trus­kawką i po­ziomką niech pok­raśnieje Ja­godą oczy nachmurzy Słoneczników niech słońca wzejdą Zaw­stydzą wiśnie.

Od­pro­wadź mnie do do­mu…tak jak obieca­liśmy so­bie dłoń w dłoń aż do sa­mego końca… i uśmie­chnij się do mnie jeszcze raz i po­sadź słoneczni­ki na moim gro­bie I pa­miętaj…pat­rz tak jak one to ro­bią… zaw­sze w stronę słońca…