Bo ona była jak matka, co swoje dzieci karmiła, przed głodem i bied, dziadków i ojców chroniła, za ciężką pracę górnika, odwdzięczyć się umiała, węglem cennym, jak złoto, swój lud obdarowała. A teraz został górnikom ,obraz w cechowni i zapomoga od państwa, żeby nie byli głodni.

Miała Barbara miejsce, na naszej śląskiej ziemi, gdzie księżyc na niebiosach, pięknie się mieni, szukała śladów kopalni, zaglądała do komina, chciała zjechać szybem na dół, którego dawno nie ma.

"GÓRNICZA CZAPKA" Cz. Janczarski Ta czapka górnicza Ma puszyste piórka Pamięta tę czapkę Niejedna Barbórka Jest czapka jak węgiel Ze ścian korytarzy, A znaczek na czapce Wesoło się jarzy I nosi ja tata, Jak tylko pomiatam, Od wielkiej parady, Jak mówi – od święta. Ta czapka jest sławna Szeroko na świecie, Bo był w niej mój tata Na zdjęciu w gazecie. Jak godnie, jak pięknie Wyglądał w tej gali. Bo przecież to górnik Ze śląskiej kopalni.

Robert Lowell Jeśli w tu­nelu dos­trzeżemy światło, pew­no jest to la­tar­nia nad­jeżdżające­go pociągu.

"Tak jak nie ma odwrotu od socjalizmu, tak nie ma powrotu do błędnych metod i praktyk sprzed sierpnia 1980 roku" W. Jaruzelski