Myślę, że to jest naj­gor­sze. Kiedy ta­jem­ni­ca serca po­zos­ta­je niewy­jawiona nie z bra­ku słuchacza, lecz z bra­ku zrozumienia.

Wciąż między wami Na­mi cichy dialog serca toczy się Ale kiedy po­wiemy swe myśli na głos? Kiedy przes­ta­niemy się w to bawić? I po­wiemy, co czu­jemy bez strachu.

Płonę Nie gasnąc Mi­mo chłod­ne­go bi­cia Twe­go ser­ca Za matkę mą pas­ja i miłość do życia Oj­cem su­mienie i dusza za­dumą ok­ry­ta

Gdyż he­roiz­mem będzie uśmie­chu łut gdy z ko­biety na­rodzi się żywy płód. Ot­worzy swe śle­pia i krzyk­nie raz Wro­ta też mają słabości Ser­ca uczą szeptów i barw...

Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą, nie dopuszcza się bez wstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego, nie cieszy się z niesprawiedliwości lecz współ weseli się z prawdą.