Bo tuż obok jest staw głęboki, I są w nim dwa nasze serca – moje i TWOJE

Nie mu­sisz mnie pa­miętać i tak cząstkę siebie za­kopałem na dnie Twe­go ser­ca Czas le­ci be­zus­tannie, dzień, miesiąc, rok i zmienia się okład­ka. Lecz war­tości się nie zmieniają, pa­miętaj o tym, bo roz­wiąza­na już za­gad­ka.

Wte­dy ze łza­mi pop­roszę Cię o przebaczenie. A Ty mój aniele Po­wiesz, że już złego nie pa­miętasz wiele i z uśmie­chem weźmiesz mnie znów pod skrzydła Swe, znów będę czuć bijące ser­ce Twe..