„Och jak mnie bo­li, już łapek nie czuję, Tak się boję, że włas­ny język żuję”. Łez­ki zajączka w ziemię wsiąkają, Wszys­tkie kwiat­ki tam nag­le ożywają

Kiedy jesz słonecznik wszys­tko jest ład­nie, pięknie. Ziaren­ko za ziaren­kiem, aż w końcu tra­fiasz na spa­lone i po­zos­ta­je nies­mak w ustach. Tak sa­mo jest z ludźmi, po niektórych zos­ta­je niesmak...

Ta inność mi się podoba