Życie to labirynt,ale cel jest zawsze taki sam.

Z labiryntu nie ma wyjścia, ależ jest w ślepą uliczkę.

Sedno jest zawsze w środku -- dlatego tak trudno do niego trafić

Samotność tworzy dziwne labirynty.

JEŻELI SERCE SZCZERE, MIŁOŚĆ WIERNA Jeżeli serce szczere, miłość wierna, Czuła tęsknota, najuczciwsze chęci, Siła pragnienia szlachetna, bezmierna, Długie błądzenie w ślepym labiryncie, Jeśli na czole myśl jest wypisana, Głos przerywany bełkotem, westchnieniem, Lękiem czy wstydem mowa zniekształcana, Jeśli wpierw bladość, a potem rumieniec, Jeżeli kogoś mieć droższym nad siebie, Jeżeli z oczu gorzkie łzy wyciskać Karmiąc się gniewem i bólem w potrzebie - Są powodami, że z miłości ginę Płonąc z daleka, zamarzając z bliska, Sobie przypiszę szkodę, tobie - winę. Petrarca Francesco (tłum. Jalu Kurek)

Błądzimy zaplątani gdzieś w labiryncie życia. Czasem bywa nam smutno,zimno i ciemno - potykając się o chorobę,strach i samotność jesteśmy pełni obaw pytając: co dalej będzie ze mną ? Zapracowani,zestresowani,w pośpiechu - gubimy gdzieś po drodze dawne marzenia, zaniedbując przyjaźń i miłość. Nie radząc sobie z wymogami tego świata mamy poczucie pustki - coś się w nas chyba wypaliło... Aby wyjść z zawiłego labiryntu w tę stronę, gdzie jasnym blaskiem świeci się światło - potrzebna jest cisza i dłuższa chwila wytchnienia, choć i wtedy też nie jest człowiekowi za łatwo. W labiryncie życia nie ma drogowskazów. Każdy z nas błądzi,choćby nie wiem jak się starał. Mamy jednak,jak u Tezeusza,swoją nić Ariadny- dzięki niej odnajdziemy tę właściwą drogę - to nasza nadzieja i głęboka wiara.

Życie jest jak labirynt. Czasem trzeba się odrobinę cofnąć, aby dojść do celu.

Tyle wokół różnych dróg tyle ścieżek nam nieznanych niespłacony życia dług przeznaczenia tajne plany los krzyżuje nasze szlaki plącze w zgubnym labiryncie i rozpoznać trudno znaki, które daje nam na życie

Każdy dostaje swoją własną złotą nić i musi znaleźć własne wyjście z labiryntu. /A.R. Griffiths/

Kłopo­ty są jak labirynt... Łat­wo się w nie wchodzi zaś trud­niej z nich wyjść.

"Ja­kiż piękny byłby świat gdy­by is­tniała re­guła zwie­dza­nia labiryntów."

Życie może być tak zakręco­ne jak labirynt…

To og­romny la­birynt, w którym trze­ba się naj­pierw zgu­bić, żeby po­tem od­na­leźć.

Coś po­między „ułożenie” A bru­talną op­rys­kli­wość Skry­wam w so­bie cienie słońca Czar­ne pla­my krwi zas­chniętej Mo­ja myśli to la­birynt O pros­to­cie niep­rze­ciętnej Mogę pa­lić Mogę niszczyć I tak nic się już nie liczy

Pomocy zabłądziłem