Trzymasz moje serce w swoich rękach. Proszę nie klaskać.

Kochać to także umieć się roz­stać. Umieć poz­wo­lić ko­muś odejść, na­wet jeśli darzy się go wiel­kim uczu­ciem. Miłość jest zap­rzecze­niem egoiz­mu, za­bor­czości, jest skiero­waniem się ku dru­giej oso­bie, jest prag­nieniem prze­de wszys­tkim jej szczęścia, cza­sem wbrew własnemu

Sa­mot­ność spra­wi, że um­rzesz. Miłość serca spra­wi, że zmartwychwstaniesz.

Ser­ce jak bańka mydlana pękło wraz z marzeniami i tyl­ko cisza została i łzy...po­między nami.

Je­dyne dla konkretu moc­ne tak, że bez końca każe tęsknić To ono wciąż krzyczy Wróć! Nie da­je spokoju i py­ta czy pamiętasz Mówi i mówi Zos­taw to! Posłuchaj głosu serca!