Brzydota zaczyna się tam, gdzie kończy się puder.

dzi­siaj nieudol­nie, przew­ra­ca się o włas­ne no­gi, chodząc wciąż z nies­fornym kro­kiem. każde­go dnia, nied­ba­le nakłada ma­kijaż, wiedząc że i tak wkrótce będzie roz­ma­zany przez jej przeszklo­ne tęsknotą, łzy.