Mil­czę na­wet w ciszy takt , wsłuchu­je w od­dech się cza­sem , do­tykam- zmysłem tra­wy , lasu liście- bur­szty­nowy szlak Po­tem zno­wu się zat­rzy­muję , i zno­wu Idę w dal....

Niedaw­no mówiono : "Nie stać mnie na dziec­ko" Te­raz nie stać nas na­wet na związek.

jak w bajce