Historia koni wiele Ci powie... Daj niech się pasie, nabiera siły,pokaż, że jesteś mu przyjacielem,pokaż, że jest Ci bliski i miły,pogłaszcz go, poklep-to tak niewiele. Niechaj Ci złoży pysk na ramieniu i niech poczuje, że jest Ci drogi . Może w tym końskim przyjaznym rżeniu,pojmiesz, że i On też myśli o kimś.

Boli mnie serce, gdy biją konia,który nam służy, pracując ciężko, i pręt skrwawiony w złych widzę dłoniach. Podły człowieku koniowi nie szkodź. On w zaufaniu pokornie służy,na Twój zarabia chleb i na owies,w pracy, na roli czy też w podróży.

Kochajmy konie, kochajmy z serca, bo koń ma duszę, śmiertelną, końską... Żal jest gdy konie człowiek uśmierca, konie, co polskie wspierały wojsko. Przecież nie jeden za Polskę poległ ,koń tak jak żołnierz na polu chwały, I dzielił z nami dole-niedole, lub dzień zwycięstwa przeżył wspaniały.

PIEKNY KONIK

Biegnij! Tylko gdzie?

pięknie podoba mi się

Mały format - ale w tym przypadku daje się to poprawić.