Sztuka trwa długo, życie krótko.

Tajemnicza piekność...

Dobry człowiek jest jak małe światełko. Wędruje poprzez mroki naszego świata i na swojej drodze zapala zgaszone gwiazdy.

Te­raz czu­je swo­je kro­ki, te­raz czu­je się wol­na Z ko­lej­nym pa­piero­sem – moją je­dyną słabością Pat­rzę na pannę Amandę z jej no­wym gościem Jej sto­py na je­go ko­lanach, później na pier­siowej klat­ce

Ciem­ność, która Nas otacza, jest tyl­ko wyt­wo­rem Naszej wyob­raźni. Lu­bię chodzić tam, gdzie jest ciem­no. Dlacze­go? Bo chy­ba lu­bię się bać.

by­cie szcze­rym to żad­na sztuka. lecz ta cecha cha­rak­te­ru jest bez­cenną za­letą do­piero wte­dy,gdy pot­ra­fimy szcze­rością ni­kogo nie zra­nić i wyczuć co,kiedy i jak powiedzieć

Pew­na kap­ryśna Da­ma z pochod­nią w rękach,szu­kała swo­jego szczęścia pośród la­su Zagubienia...

Odważna,żeby iść o tej porze na spacer