Cy­rano zaś się zgodził Bo wier­sze umiał pi­sac Dał mu te naj­piękniej­sze By pannę wojowniczkę mógł zachwy­cac

Ciągła woj­na z sa­mym sobą...W głębi w schro­nie uk­ryło się praw­dzi­we "ja". Trzęsiesz się ze strachu przed ko­lej­nym jut­rem

Bo ni­by jes­tem szczęśli­wa ale cze­goś brak...i On wie że ja mu nie ufam, i czuję się ok­ropnie bo może tej właści­wej oso­bie nie umiem zaufać.

eeeeeee.... Trochę podobne do Anime czego nienawidzę!

Przykuwa uwagę.

I na co tu najpierw patrzeć. Na oczy czy na piękny tors.