tak upadła że gwiazdki zobaczyła

Aniele skrzydlaty jeśli nie chcesz zys­kać wrogów...siły i cha­rak­te­ru nie masz, by prze­ciw­sta­wić się złu...uda­waj, że jes­teś...słaby i że wszys­tko ci jed­no... praw­da, fałsz.

Choć wzrok ma­my w ziemię utkwiony tęskni­my do słońca wschodów By na­pełnić duszy źrenice cu­dem, który zstąpił z nieba i rzęsa­mi Aniołów ziemi znów dot­knął dla nas

Do końca nie wiem czy to siła czy strach mój, le­nis­two czy broń że tkwię w tym, com wy­myśliła że wśród uro­jeń roz­luźniam skroń.

Wiesz co jest nie tak. Wiesz co mnie naj­bar­dziej de­ner­wu­je. Niee ?? Poz­wo­lisz, że Ci wy­jaśnię. Piszesz do mnie i uda­jesz ta­kiego niepokornego aniołeczka.

Kiedyś byłam białym aniołem... Miałam piękne białe skrzydła, by­ły ma du­ma Stałam się po­mocą in­nych, mo­je skrzydła były os­to­ja. A ja da­wałam in­nym wiarę na lep­szy dzień.