Je­den po­całunek dla ust jak zerwanie kajdan Je­den pocałunek który dostaną Będzie tą ostatnią bramą mój Aniele

Ko­guty brzmiały i he­ros od­jechał; wszys­cy pro­sili, by sta­rości cze­kał... Anioł płaczący sios­trzyczkę przy­tulił i do Złych wrzasnął, aż każdy się sku­lił:

Bo wiesz, za tysiąc lat nie będzie nikt pamiętał nas Tym jednym życiem trzeba żyć, beztrosko śnić i iść.