Wciąż nie uświada­miamy so­bie dość wy­raźnie, że jes­teśmy częścią świata przy­rody i że po­win­niśmy oka­zywać jej więcej szacunku.

Obyś żyła sto lat, nig­dy nie ujaw­nisz praw­dy Ta­jem­nicę jak ciało, do gro­bu za­bie­rzesz.

Więc nie ustaję w boskich podróżach ze świtem brzasku rozbudzać w wierszach nowe marzenia, w srebrnych lichtarzach rozpalam w wosku, jak miłość pierwszą.

Heh , niezłe. xd

tia he he

Ale ma upodobania kulinarne ;)