Nie­rzeczy­wis­te zdarze­nie w rzeczy­wis­tym koszmarze owiało mnie stertą za­gubionych, zat­ra­conych i ..nie do spełnienia już ..marzeń.

Os­tatnie słowa wypływają z jej ust dziw­nych „Śmier­ci prze­ciw­sta­wi się tyl­ko ten kto nie boi się um­rzeć dla in­nych” I wte­dy zniknęła, rozpłynęła się w po­wiet­rzu Po­zos­tało już tyl­ko uczu­cie dreszczu.

Wszyscy szczęśliwi byliby,mili, Ciesząc się z każdej przeżytej chwili. Gdyby… No właśnie. Po co gdybanie?