Miarą człowieka nie jest zacho­wanie w chwi­lach spo­koju, lecz to, co czy­ni, gdy nad­chodzi czas próby.

W rzeczy gruncie,wojowniczki wycho­wane na suchym buncie.

Tak jes­tem wojownikiem. Moją zbrod­nią jest myśle­nie. Moją zbrod­nią jest to, że oce­niam ludzi za to, co ro­bią i myślą, a nie za to, co usiłują po­zoro­wać. Moją zbrod­nią jest to, że przej­rzałem waszą grę, coś cze­go nig­dy mi nie wy­baczy­cie...

Pamiętaj. Jest ktoś kto na Ciebie cze­ka. Trwa. Tęskni. Ona daję tą ulgę... Ona daję nową nadzieję... To Ona - Śmierć. Cze­mu tak nie doceniana?

Jesteś malarzem swojego własnego nastroju, a Twoje dni mogą być kolorowe, jeśli tylko im na to pozwolisz.