Krwią prze­siąknięta,ziemia moich blis­kich. Słońce zgaszo­ne rzu­ca cień na wojowniczki twarz. Zbyt szyb­ko skończo­ne życie tra­ci sens. Dla ko­goś wyśnione,dla in­nych zmyślo­ne. Zam­knięte drzwi. Zasłonięte ok­na.

"Ser­ce umiera po­wolną smier­cia. Gu­bi złudze­nia jak drze­wo lis­cie aż wreszcie nie po­zos­ta­nie ani jed­no. Brak zludzen. Po­zos­ta­je pus­te."