Gdy ta wiado­mość do­tarła do mnie Za­milkłam w szo­ku Lecz do­piero, gdy pojęłam, że zab­rałeś mi Je­go spra­wiłam, że pożałowałeś. Gryzłam, wrzeszczałam, niszczyłam Wszys­tko co na­pot­kałam.

. Wiele ra­zy próbo­wał za­gadać do in­nej dziew­czy­ny, gdy ona już mu ule­gała od­chodził, bra­kowało mu bun­tu tam­tej, te­go cha­rak­te­ru, tem­pe­ramen­tu. Chodził przygnębiony, podłama­ny, nie wie­dział co się z Nim dzieje, męczył się tak 3 miesiące, aż nie wyt­rzy­mał.

Nies­po­koj­ne morze. Po nim żeg­lu­je okrętem umysłu, Na głodzie mo­zol­ne poszukiwanie. Bez ce­lu mas­ter składa testament, Roz­bi­tej skały.

Pisany na pół - pół mnie, ciebie pół Choć staje się dziś, to znasz go już Odtąd mój, zawsze mój, Będzie lustrem naszych snów.

:)niezła