Mil­cze­nie było znaczące dla wojownika i da­wanie przes­trze­ni mil­cze­nia dla mówcy i je­go włas­na chwi­la mil­cze­nia przed roz­poczęciem mo­wy były prak­ty­kowa­niem praw­dzi­wej up­rzej­mości i sza­cun­ku dla za­sady, że myśl przychodzi przed słowem.

Zadzwo­nisz jeszcze między cza­sie zapytać czy cze­goś mi nie potrzeba, bo os­tatnio roz­ko­jarzo­ny jesteś za­pomi­nasz o wszystkim tłumaczysz się miłością.

W uśmiechu kwiaty przynoszę, By przyjaźnią zapachniało. W dłoniach jasność nieba podam, Światło które szczęściem tryska,