jej oczy w blasku księżyca nie chciały widzieć go więcej. Po ja­kimś cza­sie zwrócił się do niej, Pro­ponując przy­jaźń, ro­zejm, złości ko­niec. Uważał, że nic się ta­kiego nie stało

w dru­gim człowieku w ser­cu ludzkim w so­bie i swej słabości człowieka odejść wyz­naczając czas,miej­sce, porę ro­ku bo to nic straszne­go przes­tać żyć tak jak się nie chciało

Dobre Słowo, Czułość i Delikatność wszyscy tego potrzebujemy, ale możemy też ofiarować ten dar innym.

Biedna czarownica nawet na porządny płaszcz jej nie stać.

ktoś jej oczka zabrał pewnie te miłe ptaszki ;)