W miłości za­gubiona, w smut­ku a sztyletem na wieki pogrążona... Cze­kać mam, aż blask dnia og­rze­je mnie i poz­wo­li nor­malnie kochać Cię?

Są w moim życiu ta­kie chwi­le Że myśla­mi jes­tem gdzieś da­leko. Jak­by w nie real­nym świecie. Gdzieś na in­nej pla­necie.

Wszys­cy po­wie­dzieli­by Ci, ze masz piękne oczy. Ale to zbyt pos­po­lite. Lu­bię, kiedy się śmiejesz. Widzę wte­dy za­rys Two­jej czaszki. Masz piękną czaszkę.