Zat­rzy­maj się, gdziekol­wiek jes­teś I zacho­waj mi­jającą chwilę. Bo tak trud­no kocha­nie, tak trud­no Powtórzyć dzień, który zdarzył się tyl­ko raz.

Na­turalną formą pro­tes­tu jest bunt za sztyletem w ręku.

Kto od­dał mi swe serce Stał się ry­cerzem w lśniącej zbroi Tym kimś jes­teś Ty Mój drogi

Kiedy masz zmartwienie, pomyśl, że to małe zranienie.