czu­je ze tracę coś cze­go już nie odzys­kam co nie wróci każda se­kun­da uczy życia wciąż na no­wo od­kry­wam siebie widzę plas­ti­kowe wi­doki mar­twe­go świata ma­li wiel­cy ludzie w po­goni za chwilą próbują uchwy­cić coś co kiedyś było im blis­kie

Gdy brak mi we­ny, tęsknić mam pra­wo Tęsknię doń moc­no, tęsknię doń krwa­wo!

Pokazałaś, kim jestem bym mógła sobą być I kiedy patrzę dziś na siebie I wiem, ze ciężko jest Potrafię zyć, bo ja mam Ciebie Czy wiesz?