pogrążona w melancholii mar­twieję myśląc o Tobie wspo­minając Two­je oczy które mówiąc 'żegnaj' nie pow­strzy­mały już łez.. zaw­sze myślałam, że byłeś silniejszy...

krop­la krwi spływa po policzku cisza za­pada w połowie naga wple­ciona w słowa tra­ci oddech umiera piosenka roz­sadza krzyk i cicho szepce

Poskładane pamięcią obszyte tęsknotą najpiękniejsze chwile w piramidach myśli czułością ogrzewane nie zmieniły kształtu ani kolorytu .