..i ten chaos, od ponad pół roku, Boże zlituj się, ześlij spokój. I trzymaj z daleka ode mnie ludzi, bo ja -krzywda już nie ręczę za słowa, za czyny, za siebie..

Obo­lałą duszą zmiatam pod dy­wan sza­rej rzeczy­wis­tości ob­ra­zy, których już nie chcę dos­trzec. I choć wiem, że pot­rze­ba mi wielu od­po­wie­dzi, tyl­ko mo­nolog z wiat­rem , motylem i kwiecistą łąką sta­rają się dać uko­jenie, umęczo­nemu bez­senne­mu su­mieniu.

Zabiorę Cię w podróż daleką, Dorożką poety-Cygana. Zaczarowany koń i woźnica, A nad nami gwiazd panorama.

do wiosny daleko, ale jest iskra nadzieji, że nadejdzie

piękna,oskrzydlona wiosna..

Super motyl