Po godzi­nach roz­myślań doszłam do jed­ne­go wnios­ku: To Ciebie mi bra­kuje. A raczej te­go co ze sobą wziąłeś. Zab­rałeś mi ser­ce i rzu­ciłeś je na pożar­cie de­monom swo­jej duszy.

Sa­mot­ność Demona nie do po­kona­nia i ból Bestii nie do ukojenia.

Sza­tan i de­mony już od daw­na nie stąpają po ziemi, po­wodem jest strach. Oni boją się ludzi

Eee! jaki on tam ziejący! Puścił pawia i tyle. :)