Zda­je mi się, że widzę... gdzie? Przed oczy­ma duszy mo­jej. Słuchaj, dzieweczko! - Ona nie słucha - To dzień biały! to mias­teczko! Przy to­bie nie ma żywe­go ducha. Co tam wkoło siebie chwy­tasz? Ko­go wołasz, z kim się wi­tasz?

zo­baczyłam tyl­ko tą straszną bez­silność i de­zorien­tacje- tak... ona sa­ma nie wie co czu­je i to ją jeszcze bar­dziej przytłacza i niszczy...