Wszys­tkie wzlo­ty i upad­ki toną w szkarłat­nych Smu­gach ich go­ryczy, która nig­dy nie tra­ci ko­loru. Pawie pióra pachną twy­mi per­fu­mami, Słod­ki smak twej skóry ma. Kosztuję jej z na­bożną czcią, Składając cześć i bijąc pokłony Przed ma­jes­ta­tem jej tak bzdur­nym.

Przyszłaś już, Śmierci? Pozwól zos­tać chwilę, przejść się po mieście...

Chwilę !! Taki ogon ma SAMIEC pawia czyli panienka stroi sie w cudze piórka.

Ale się napuszyła ;)