Gdy mrok otu­la niebo swą płachtą, Chce piękna tyl­ko dla siebie, Wiatr, wier­ny kom­pan, obej­mu­je elfa , Poz­wa­la płakać, bo je­go ra­miona, choć niena­macal­ne, Tak bar­dzo przy­pomi­nają two­je...