Jak co weekend wy­ruszam w podróż i jak co weekend za­bieram ze sobą ple­cak pełen pro­wian­tu, którym jest miłość i nadzieja, bo ser­duszko mi­mo prze­ciw­ności te­renu i otocze­nia nie może us­tać mu­si po­zos­tać dobre.

Za­miast ana­lizo­wać przeszłość weź swój ple­cak na ple­cy i ruszaj z uśmie­chem drogą tęczy ku przyszłości roz­dając ludziom płat­ki uśmiechów i kwiaty miłości.

Choć pow­tarza się ko­lor, nikt nie ma oczu jak elfie Ty Do ko­kieto­wania, zap­rasza­nia, do pat­rze­nia służą.

Miłość ta przetrwała samotnie na ziemi. Przy niebieskiej bramie - wszystko nam się spełni...