Od­bi­ta syrenka od dna, z mułu oceanu Dla wielu zaśle­pienie, znów po­myślą, iż to for­tel Od­bi­jam się od dna, ważąc 21 gramów Niena­wis­tną poezję zos­ta­wiam za sobą, ko­niec

Jes­tem syreną gdy zry­wam muszli powłokę z myśli, Pat­rzę przez ok­no wyob­rażnią , kiedy oczy złością zam­knięte - prze­mawiam duszą...

Włosy na jak macki ośmiornicy.