I tak jak obiecał rano, rozkłada gwieździste runo, gwiazdy przestawia, na niebie i szuka drogi do ciebie.

Już Księżyc otworzył oko, dłonie rozłożył, szeroko i zgarnia tęczowe baśnie, bo taki humor ma właśnie.

Wieczór księżyc zasłania, świat ciemnościami. Pogódźmy smutki, wraz z radościami, zaśnijmy słodko, na nockę całą, żeby się jutro, chętnie wstawało.

Czy wiatr, który ze wszystkimi się droczy, kiedy dmucha to zamyka oczy?. Czy gwiazdki .które na nas mrugają, to zmęczone tym mruganiem – ziewają? .

Niepotrzebny jest ten napis i tak ledwo co go widać